Tim Kuik, vertegenwoordiger van de stichting Brein in ons tweede hoorcollege, bracht in het midden van de discussie naar voren dat de conclusie die Michiel van Diesen had getrokken, het feit dat de mensen die downloaden ook veel cd’s e.d. kopen, niet waar was. Hij zei dat de platenindustrie aanzienlijk minder cd’s verkocht en dat te wijten was aan het feit dat downloaden, zowel legaal als illegaal, veel werd gedaan dankzij het internet en de mogelijkheden die het biedt op dat vlak.
Onze stelling is, aanvullend op het vorige; ‘De reden dat er minder cd’s worden verkocht is voor een groot deel te wijten aan het feit dat cd’s in deze tijd niet meer praktisch zijn. ‘
Als je een cd wilt kopen, moet je naar de winkel of moet je er een online bestellen en wachten tot dat je hem bezorgd krijgt. Vervolgens kan je deze cd, die je ongeveer 20 euro heeft gekost en waarop 12 nummers staan, afluisteren op je stereotoren of in je computer stoppen om hem af te luisteren. Maar eigenlijk wil je deze muziek op je IPod. Dan moet je dus eerst de nummers van de cd op je computer zetten, vervolgens van de .wav bestandjes .mp3 bestandjes maken, want dit scheelt ruimte op je IPod, en vervolgens moet je de IPod aansluiten en alle liedjes uploaden. Dat hele omslachtige gedoe terwijl je ook even 3 minuutjes een nummertje kan downloaden via een P2P connectie gebruikend programma zoals Kazaa e.d.
Toen vroeger de LP werd vervangen door de cassette, was dat een grote verandering. Mensen kochten apparaten om de cassettebandjes te kunnen afspelen en vervolgens kwamen er zelfs walkmans waarmee je dus eigenlijk voor het eerst je muziek mee kon nemen. Jaren later werd dit systeem vervangen door cd’s die weer nieuwe mogelijkheden boden, zoals het uitkiezen van nummers e.d. Ook hiervoor kwamen er nieuwe apparaten op de markt zoals de discman. Tegenwoordig kunnen we muziek downloaden. Dat betekend dat je, in het geval je een mp3 speler hebt, helemaal geen cd’s meer nodig hebt. Cd’s worden vervangen door mp3’s en digitale mogelijkheden.
donderdag 18 september 2008
woensdag 17 september 2008
Week 2 – Gastcollege met Tim Kuik en Michiel van Diesen
Dinsdag jongstleden, 16 september welteverstaan, hebben we het eerste debat van Actueel Debat mee kunnen maken. Voor dit college werden er twee gastsprekers uitgenodigd, de heer Tim Kuik die namens de stichting Brein zijn standpunten duidelijk kwam maken, en de heer Michiel van Diesen, business analist bij Veronica medialab, dus niet direct van kink.fm, die ons vanuit zijn oogpunt iets wilde vertellen. (voor meer informatie, lees ook mijn vorige toevoeging)
Even kort over de sprekers zelf. Tim Kuik bleek een oude rot in het vak en iemand die ook ervaren was met het debatteren voor studenten Actueel Debat. Hij was vrij lang en zag er netjes uit in zijn witte overhemd. Zijn manier van praten was aangenaam. Niet te snel en duidelijk taalgebruik.
Michiel van Diesen was iets jonger. Hij was er voor het eerst (neem ik aan). Hij was klein en stevig en had een makkelijk bloesje aan met korte mouwen. Hij praatte iets sneller en leek iets zenuwachtiger alhoewel hij wel over portie humor beschikte. Michiel had wel een powerpoint om zijn stellingen te ondersteunen.
Tim begon zijn verhaal met de uitleg over wat Brein nou eigenlijk is en wat nou eigenlijk auteursrecht, dat waar Brein zich voor inzet, is en wat voor beperkingen dat heeft voor het gebruik van muziek, films, games, teksten en andere zaken van anderen. Volgens Tim is het nodig om deze ‘commodities’ te verstrekken via een legaal distributiesysteem. Op het internet wordt er veel verstrekt maar het meeste hiervan is illegaal.
Tim ging vervolgens verder op de groei van piraterij op internet. Hiermee bedoelt hij dat er veel mensen illegaal downloaden van sites die muziek, films, games enz. verkopen zonder dat zij een licentie hebben of gewoon gratis verstrekken. Dit zorgt ervoor dat de muziek- film- en gameindustrie veel minder inkomsten hebben, dan waar zij recht op hebben. Hij liet een filmpje zien over een piraatbedrijf op het internet, genaamd Piratebay.
De stichting Brein speurt niet naar individuen die illegaal downloaden maar naar internetsites en organisaties die via het internet op een illegale manier waar verstrekken. Tim kijkt vanuit de makers van deze waar. Zij lopen veel geld mis omdat anderen op een illegale manier dwars liggen en hen hun geld eigenlijk ontnemen. Brein probeert civiele zaken aan te spannen tegen dit soort illegale bedrijven en organisaties.
Michiel gooide het over een andere boeg. Hij bekeek de zaak vanuit de ogen van de gebruiker. Dankzij het internet zijn er volgens hem veel nieuwe mogelijkheden. Hij bekeek zijn eigen bedrijf, Veronica, en vertelde dat ze van Veronica een multimediaal platform wilde maken. Online radio, gestreamde film, mp3 verkoop, podcasts, allemaal zaken die mogelijk zouden moeten worden op dit platform. Hij noemde dit de ‘missie Veronica’: “Veronica wil vanuit een rijke historie een succesvolle en vernieuwende bijdrage leveren aan media gerelateerde activiteiten. Dat wil zij op een spraakmakende, grensverleggende en ondernemende wijze realiseren. Belangrijk element hierbij is het ondersteunen, stimuleren en ontwikkelen van jong en ondernemend talent, met als doel dit talent in te zetten ten behoeve van de eigen activiteiten.” (Powerpoint M. van Diesen, 2008)
Bepaalde zaken zijn volgens Michiel van Diesen onterecht. Het feit dat rechthebbenden geld mislopen omdat anderen dit illegaal verstrekken vindt hij net als Tim Kuik niet rechtvaardig. Maar hij plaatst zich in de gebruiker die kiest voor het makkelijkste en het goedkoopste. Omdat bedrijven in de muziek- film- en gameindustrie hun producten duur verkopen en dan ook nog eens alles beveiligen, kiest de gemiddelde persoon voor illegaal downloaden. Dit komt volgens hem omdat illegaal downloaden makkelijker is voor de gebruiker, en dat de industrieën er niets aan doen.
Tim en Michiel gingen vervolgens met de studenten en met elkaar in debat. Tim en Michiel, en ook de studenten, waren het met elkaar eens dat het distributiesysteem moet worden aangepast. Tim was hierin iets conservatief. Hij was niet heel concreet over hoe dit systeem er moest uitzien. Michiel was heel duidelijk. Een bepaald bedrag per maand om zoveel als je wilt te kunnen downloaden. Dit is misschien weer iets te makkelijk. Dan kan je heel veel downloaden. Je kan ook mensen voor een bepaald bedrag per maand krediet geven om zo hun krediet aan te downloaden waar te kunnen laten besteden.
In het filmpje dat Tim Kuik liet zien kwam er een muzikant aan het woord die vertelde dat ze het helemaal niet erg vond dat haar waar gratis op het internet te downloaden was. Op die manier konden meer mensen haar muziek horen en dat was immers haar doel. Mijn waarde medestudent Bob Balm ging verder over deze zaak en vertelde de gastsprekers over hoe op Hyves ook gratis muziek verspreid door beginnende bands die zo gehoor kregen en dit zagen als promotie. Ik denk dat niet de muzikanten of acteurs het naar vinden dat hun muziek of filmwerk illegaal te verkrijgen is, maar de bedrijven achter deze muziek en films. Platenlabels, distributeurs, winkelhouders. Zij zijn degene die ook minder omzet maken als ze minder verkopen.
Het is jammer dat er niet genoeg tijd was voor een verder debat, want ik denk dat er nog vele belangrijke punten hadden kunnen worden besproken. Als het lang genoeg zou duren, zou men best op een gezamenlijke oplossing kunnen komen.
Mcleod, professor aan de Universiteit Iowa, begint zijn tekst met een recentelijk voorbeeld van hoe auteursrechten worden geboycot. ‘The Grey album’ van ‘Danger Mouse’, dat bijna volledig bestond uit verknipte muziek van de Beatles, werd overal op het internet aangeboden omdat de auteurswet van de V.S. het album boycotte. Als Danger Mouse en de alle betrokkenen niet zouden stoppen met het verspreiden van het album, zou er een rechtszaak worden aangespannen.
Mcleod gaat vervolgens verder over hoe ‘mash ups’ en gebruikte stukken muziek moeten worden beschouwd volgens de wet en dergelijke. Dit wordt door de jaren heen steeds strenger. Grote bedrijven hebben de luxe om alles te kunnen gebruiken omdat ze alles kunnen betalen. Dit zorgt ervoor dat de normale man niets kan gebruiken omdat het te duur wordt. De creativiteit wordt volgens Mcleod de kop in gedrukt. Daarom vindt hij dat de universitair opgeleide mensen tegen de bedrijven moeten strijden en de creativiteit van mensen een kans moet geven. Het gaat tenslotte om muziek, een gevoelsuiting, en niet om geld.
Ik vond dat Tim Kuik vooral vanuit het bedrijvenperspectief keek. Hij wilde dat de rechtmatige mensen hun geld zouden krijgen, maar daaronder valt ook zijn bedrijf, en met zijn bedrijf platenlabels, winkelhouders enz. Het is niet eerlijk om illegaal te downloaden, maar Tim Kuik komt niet met verdere oplossingen.
Michiel van Diesen keek verder. Hij kwam tot een aantal goede suggesties om illegale piraterij in te dammen door makkelijke, legale distributiesystemen te gebruiken voor de verstrekking digitale waar.
Bronnen:
Kuik, T en Diesen, M van in: Hoorcollege 2, Auteursrecht
McLeod, Kembrew. “Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic.” Popular Music and Society 28 (2005): 79-93.
Even kort over de sprekers zelf. Tim Kuik bleek een oude rot in het vak en iemand die ook ervaren was met het debatteren voor studenten Actueel Debat. Hij was vrij lang en zag er netjes uit in zijn witte overhemd. Zijn manier van praten was aangenaam. Niet te snel en duidelijk taalgebruik.
Michiel van Diesen was iets jonger. Hij was er voor het eerst (neem ik aan). Hij was klein en stevig en had een makkelijk bloesje aan met korte mouwen. Hij praatte iets sneller en leek iets zenuwachtiger alhoewel hij wel over portie humor beschikte. Michiel had wel een powerpoint om zijn stellingen te ondersteunen.
Tim begon zijn verhaal met de uitleg over wat Brein nou eigenlijk is en wat nou eigenlijk auteursrecht, dat waar Brein zich voor inzet, is en wat voor beperkingen dat heeft voor het gebruik van muziek, films, games, teksten en andere zaken van anderen. Volgens Tim is het nodig om deze ‘commodities’ te verstrekken via een legaal distributiesysteem. Op het internet wordt er veel verstrekt maar het meeste hiervan is illegaal.Tim ging vervolgens verder op de groei van piraterij op internet. Hiermee bedoelt hij dat er veel mensen illegaal downloaden van sites die muziek, films, games enz. verkopen zonder dat zij een licentie hebben of gewoon gratis verstrekken. Dit zorgt ervoor dat de muziek- film- en gameindustrie veel minder inkomsten hebben, dan waar zij recht op hebben. Hij liet een filmpje zien over een piraatbedrijf op het internet, genaamd Piratebay.
De stichting Brein speurt niet naar individuen die illegaal downloaden maar naar internetsites en organisaties die via het internet op een illegale manier waar verstrekken. Tim kijkt vanuit de makers van deze waar. Zij lopen veel geld mis omdat anderen op een illegale manier dwars liggen en hen hun geld eigenlijk ontnemen. Brein probeert civiele zaken aan te spannen tegen dit soort illegale bedrijven en organisaties.
Michiel gooide het over een andere boeg. Hij bekeek de zaak vanuit de ogen van de gebruiker. Dankzij het internet zijn er volgens hem veel nieuwe mogelijkheden. Hij bekeek zijn eigen bedrijf, Veronica, en vertelde dat ze van Veronica een multimediaal platform wilde maken. Online radio, gestreamde film, mp3 verkoop, podcasts, allemaal zaken die mogelijk zouden moeten worden op dit platform. Hij noemde dit de ‘missie Veronica’: “Veronica wil vanuit een rijke historie een succesvolle en vernieuwende bijdrage leveren aan media gerelateerde activiteiten. Dat wil zij op een spraakmakende, grensverleggende en ondernemende wijze realiseren. Belangrijk element hierbij is het ondersteunen, stimuleren en ontwikkelen van jong en ondernemend talent, met als doel dit talent in te zetten ten behoeve van de eigen activiteiten.” (Powerpoint M. van Diesen, 2008)Bepaalde zaken zijn volgens Michiel van Diesen onterecht. Het feit dat rechthebbenden geld mislopen omdat anderen dit illegaal verstrekken vindt hij net als Tim Kuik niet rechtvaardig. Maar hij plaatst zich in de gebruiker die kiest voor het makkelijkste en het goedkoopste. Omdat bedrijven in de muziek- film- en gameindustrie hun producten duur verkopen en dan ook nog eens alles beveiligen, kiest de gemiddelde persoon voor illegaal downloaden. Dit komt volgens hem omdat illegaal downloaden makkelijker is voor de gebruiker, en dat de industrieën er niets aan doen.
Tim en Michiel gingen vervolgens met de studenten en met elkaar in debat. Tim en Michiel, en ook de studenten, waren het met elkaar eens dat het distributiesysteem moet worden aangepast. Tim was hierin iets conservatief. Hij was niet heel concreet over hoe dit systeem er moest uitzien. Michiel was heel duidelijk. Een bepaald bedrag per maand om zoveel als je wilt te kunnen downloaden. Dit is misschien weer iets te makkelijk. Dan kan je heel veel downloaden. Je kan ook mensen voor een bepaald bedrag per maand krediet geven om zo hun krediet aan te downloaden waar te kunnen laten besteden.
In het filmpje dat Tim Kuik liet zien kwam er een muzikant aan het woord die vertelde dat ze het helemaal niet erg vond dat haar waar gratis op het internet te downloaden was. Op die manier konden meer mensen haar muziek horen en dat was immers haar doel. Mijn waarde medestudent Bob Balm ging verder over deze zaak en vertelde de gastsprekers over hoe op Hyves ook gratis muziek verspreid door beginnende bands die zo gehoor kregen en dit zagen als promotie. Ik denk dat niet de muzikanten of acteurs het naar vinden dat hun muziek of filmwerk illegaal te verkrijgen is, maar de bedrijven achter deze muziek en films. Platenlabels, distributeurs, winkelhouders. Zij zijn degene die ook minder omzet maken als ze minder verkopen.
Het is jammer dat er niet genoeg tijd was voor een verder debat, want ik denk dat er nog vele belangrijke punten hadden kunnen worden besproken. Als het lang genoeg zou duren, zou men best op een gezamenlijke oplossing kunnen komen.
Mcleod, professor aan de Universiteit Iowa, begint zijn tekst met een recentelijk voorbeeld van hoe auteursrechten worden geboycot. ‘The Grey album’ van ‘Danger Mouse’, dat bijna volledig bestond uit verknipte muziek van de Beatles, werd overal op het internet aangeboden omdat de auteurswet van de V.S. het album boycotte. Als Danger Mouse en de alle betrokkenen niet zouden stoppen met het verspreiden van het album, zou er een rechtszaak worden aangespannen.
Mcleod gaat vervolgens verder over hoe ‘mash ups’ en gebruikte stukken muziek moeten worden beschouwd volgens de wet en dergelijke. Dit wordt door de jaren heen steeds strenger. Grote bedrijven hebben de luxe om alles te kunnen gebruiken omdat ze alles kunnen betalen. Dit zorgt ervoor dat de normale man niets kan gebruiken omdat het te duur wordt. De creativiteit wordt volgens Mcleod de kop in gedrukt. Daarom vindt hij dat de universitair opgeleide mensen tegen de bedrijven moeten strijden en de creativiteit van mensen een kans moet geven. Het gaat tenslotte om muziek, een gevoelsuiting, en niet om geld.
Ik vond dat Tim Kuik vooral vanuit het bedrijvenperspectief keek. Hij wilde dat de rechtmatige mensen hun geld zouden krijgen, maar daaronder valt ook zijn bedrijf, en met zijn bedrijf platenlabels, winkelhouders enz. Het is niet eerlijk om illegaal te downloaden, maar Tim Kuik komt niet met verdere oplossingen.
Michiel van Diesen keek verder. Hij kwam tot een aantal goede suggesties om illegale piraterij in te dammen door makkelijke, legale distributiesystemen te gebruiken voor de verstrekking digitale waar.
Bronnen:
Kuik, T en Diesen, M van in: Hoorcollege 2, Auteursrecht
McLeod, Kembrew. “Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic.” Popular Music and Society 28 (2005): 79-93.
Bronnen Plaatjes:
http://www.ad.nl/multimedia/archive/00122/brein_122543h.jpg (0ktober 2008)
http://clipjes-enzo.maakjestart.nl/images/radio_veronica.jpg (oktober 2008)
maandag 15 september 2008
Week 2 onverplicht - Hoorcollege 2 met de allereerste gastspreker
Nou, eigenlijk zijn het er twee. Morgenochtend gaan we luisteren naar Tim Kuik van de stichting Brein. Deze stichting ‘bestrijdt intellectueel eigendomsfraude namens auteurs, uitvoerende kunstenaars, uitgevers, producenten en distributeurs van muziek, film, video en interactieve software. BREIN speurt naar on- en offline piraterij, neemt civiele actie en levert informatie en expertise voor strafrechtelijke actie door strafrechtelijke autoriteiten zoals FIOD-ECD en Politie.’ Ook gaan we luisteren naar Michiel van Diesen namens de welbekende ‘alternatieve’ radio zender Kink Fm.
Ik ben benieuwd wat deze twee sprekers te vertellen hebben en welke standpunten zij in nemen. Dit komt eigenlijk doordat ik de tekst van deze week eens goed heb bekeken. In ‘Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic’(K. Mcleod, 2005) schrijft Kembre McLeod, copyright activist en professor aan de Universiteit van Iowa over het ontstaan van de eerste copyrights en over het verloop van en ontwikkeling van de copyrights. In dit artikel neemt hij als copyright activist een standpunt in tegen de grote bedrijven die copyrights aanvragen voor hun creaties en mensen aanklagen als ze onofficieel gebruik maken van deze creaties. McLeod concludeert uiteindelijk dat de universitaire mensen zich moeten inspannen om mensen te beschermen tegen de auteurswet en de grote bedrijven die kopieerrechten aanvragen om hun creaties niet te laten gebruiken door iedereen die dit zou willen.
Dit is wat ik het menselijke perspectief wil noemen. Een argument hiervoor is: Copyrights drukken menselijk creativiteit de kop in en dat zou niet mogen. Ook kunnen grote bedrijven doen wat ze willen omdat geldkwesties in verband met het gebruiken van muziek of tekst enz. geen groot obstakel zijn voor hen, maar betalingen zijn wel heel duur voor de gewone man. De grote bedrijven hebben het dus voor het zeggen.
Nu kan er ook worden gekeken vanuit de grote bedrijven. Neem Walt Disney. Het welbekende tekenfilmfiguurtje ‘Mickey Mouse’ is al jarenlang een symbool van dit bedrijf en dit figuurtje bezorgde en bezorgt dit bedrijf, nog steeds, een flinke hoeveelheid geld. Dan is het natuurlijk niet gek dat het bedrijf het kopieerrecht wil verlengen. Zonder dit recht zou iedereen aan de slag kunnen met Mickey Mouse, het figuurtje waar dit bedrijf jarenlang tijd en geld in heeft gestoken (en natuurlijk de vruchten van heeft geplukt). Hier valt natuurlijk ook wat voor te zeggen. Dit perspectief zou ik het bedrijfsperspectief willen noemen.
Daarom ben ik benieuwd wat de gastsprekers te zeggen hebben. Kiezen ze voor menselijk perspectief of komen ze de standpunten van de bedrijven waar ze voor werken verkondigen.
Morgen komen we erachter...
Bronnen:
McLeod, Kembrew. “Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic.” Popular Music and Society 28 (2005): 79-93.
http://www.anti-piracy.nl/home/home.asp 09/'08
Ik ben benieuwd wat deze twee sprekers te vertellen hebben en welke standpunten zij in nemen. Dit komt eigenlijk doordat ik de tekst van deze week eens goed heb bekeken. In ‘Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic’(K. Mcleod, 2005) schrijft Kembre McLeod, copyright activist en professor aan de Universiteit van Iowa over het ontstaan van de eerste copyrights en over het verloop van en ontwikkeling van de copyrights. In dit artikel neemt hij als copyright activist een standpunt in tegen de grote bedrijven die copyrights aanvragen voor hun creaties en mensen aanklagen als ze onofficieel gebruik maken van deze creaties. McLeod concludeert uiteindelijk dat de universitaire mensen zich moeten inspannen om mensen te beschermen tegen de auteurswet en de grote bedrijven die kopieerrechten aanvragen om hun creaties niet te laten gebruiken door iedereen die dit zou willen.
Dit is wat ik het menselijke perspectief wil noemen. Een argument hiervoor is: Copyrights drukken menselijk creativiteit de kop in en dat zou niet mogen. Ook kunnen grote bedrijven doen wat ze willen omdat geldkwesties in verband met het gebruiken van muziek of tekst enz. geen groot obstakel zijn voor hen, maar betalingen zijn wel heel duur voor de gewone man. De grote bedrijven hebben het dus voor het zeggen.
Nu kan er ook worden gekeken vanuit de grote bedrijven. Neem Walt Disney. Het welbekende tekenfilmfiguurtje ‘Mickey Mouse’ is al jarenlang een symbool van dit bedrijf en dit figuurtje bezorgde en bezorgt dit bedrijf, nog steeds, een flinke hoeveelheid geld. Dan is het natuurlijk niet gek dat het bedrijf het kopieerrecht wil verlengen. Zonder dit recht zou iedereen aan de slag kunnen met Mickey Mouse, het figuurtje waar dit bedrijf jarenlang tijd en geld in heeft gestoken (en natuurlijk de vruchten van heeft geplukt). Hier valt natuurlijk ook wat voor te zeggen. Dit perspectief zou ik het bedrijfsperspectief willen noemen.
Daarom ben ik benieuwd wat de gastsprekers te zeggen hebben. Kiezen ze voor menselijk perspectief of komen ze de standpunten van de bedrijven waar ze voor werken verkondigen.
Morgen komen we erachter...
Bronnen:
McLeod, Kembrew. “Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic.” Popular Music and Society 28 (2005): 79-93.
http://www.anti-piracy.nl/home/home.asp 09/'08
Abonneren op:
Posts (Atom)
